بلورهاي پيروالكتريك به بلورهاي فروالكتريكي مربوطند كه نامتقارن مركزي هستند و
ادامه مطلب
پیس میکر یک وسیله کوچک الکترونیکی است که برای درمان بیمارانی که بدلیل اختلال سیستم هدایتی قلب دچار علایم شده اند، استفاده می شود. اگر تعداد ضربان قلب بیمار کاهش یابد پیس میکر توانایی ایجاد و نگهداری ضربان قلب طبیعی برای بیمار را دارد. بطور کلی سه نوع پیس میکر تحت عنوان دائم، موقت و خارجي (غيرتهاجمي) وجود دارد که بحث اصلی بر روی پیس میکر دائمی است.
پيس ميكر غير تهاجمي (خارجي)
تحريك الكتريكی را از دستگاه الکتروشوک به قلب منتقل نموده و موجب انقباض قلب مي شود.در طی ضربان سازي بيمار بايد به دقت و بطور دائم تحت كنترل باشد.

پيس ميكر موقت
تحريك الكتريكی را از پیس میکر پرتابل به قلب منتقل نموده و موجب انقباض قلب مي شود.

پيس ميكر دائم
سیستم پیس میکر شامل یک مدار الکتریکی ساده است که از یک ضربان ساز و یک سیم پیس با یک یا دو الکترود تشکیل شده است.بیشتر پیس میکرهای مدرن کوچک هستند و وزنی کمتر از 30 گرم دارند.

موارد مصرف:
کاشت پیس میکر دائمی :
پیس میکر های دائمی از دو طریق جراحی در قفسه سینه کاشته می شوند:
اپیکاردیال
برای کاشتن پیس میکر اپیکاردیال نیاز به جراحی باز قفسه سینه است توراکوتومی در قسمت قدامی چپ، حدود فضای چهارم یا پنجم بین دنده ای انجام شده و الکترودهای پیس میکر روی اپیکارد قلب دوخته می شود.
داخل وریدی
حدود 90% از پیس میکرهای دائمی، داخل وریدی هستند. کاشتن سیستم پیس میکر از این طریق یک فرایند کوچک محسوب می شود و الکترود ها از طریق ورید ساب کلاوین یا جوگولار داخلی وارد قلب می شوند و خود پیس نیز زیر پوست کاشته می شود. این فرایند اغلب تحت یک بی حسی موضعی در بخش کاتتریسم قلب انجام می شود و بیمارستانهایی که بخش کاتتریسم ندارند این فرایند را در بخش اتاق عمل انجام می دهند.
کاشت پیس میکر دائم یک فرایند بی خطر است که توسط افراد با تجربه انجام می شود ولی احتمال مرگ بدلیل عوارض مستقیم کمتر از یک نفر از هر 10000 نفر است. عوارض دیگر فرایند که کمتر از 1% می باشد شامل؛ خونریزی، کبودی و عفونت محل گذاشتن پیس میکر، پنوموتراکس، پرفوراسیون قلب، شوک، حمله قلبی و آسیب به عروق خونی است.
چه هنگامی باید باتری پیس میکر تعویض شود:
در داخل پیس میکر های دائمی یک باطری کوچک وجود دارد که بسیار بادوام بوده و عمر در حدود 15-7 سال دارند وقتی که باتری پیس میکر ضعیف می شود ایمپالس هایی را صادر می کند که در ویزیت یک پزشک در کلینیک پیس میکر قابل تشخیص است. مدت دوام باتری گذاشته شده در داخل پیس میکر توسط شرکت سازنده بر روی محفظه پیس میکر حک می شود.
آموزش به بیمار:
منبع:
ضربانساز یا پیس میکر (به انگلیسی: pacemaker) در پزشکی به بخشی از قلب و یا در حالت مصنوعی دستگاهی که عمل ضربانسازی را تقلید میکند گفته میشود که ضربان ایجاد کرده و آهنگ آنرا تنظیم میکند.
قلب انسان به طور میانگین نزدیک به صدهزار بار در روز میتپد. معمولاً سلولهای تحریک کننده الکتریکی قلب در بافتهای گرهی آن تجمع یافته اند .در بین دو دهلیز این تنها دهلیز راست است که دارای بافت گرهی است به نام گره پیش آهنگکه در دیواره پشتی دهلیز راست و در زیر منفذ بزرگ سیاهرگ زبرین قرار دارد. برای انقباض ابتدا گره پیش آهنگ به صورت ریتم خودبه خودی تحریک میشود و این پیام انقباض را از طریق ۳ رشته گرهی دهلیز راست به گره دهلیزی بطنی – که در حد فاصل بین دیواره دهلیزها و بطنها و کمی متمایل به دهلیز راست قرار دارد – هدایت میکند. سپس بافتهای گرهی داخل بطنها از جمله باندل هیس این موج تحریک الکتریکی را در سراسر بطنها منتشر می کنند.
همه سلولهای این بافتهای گرهی دارای ضربان ریتمیک پایه هستند ولی چون تعداد ضربان گره پیش آهنگ در دقیقه بیشتر است لذا با ارسال موجهای تحریکی ( معمولاً هفتاد تا صد ضربان در دقیقه ) موجب تحریک سریعتر سایر بافتها نسبت به ریتم پایه خودشان می شود. پس سایر سلولهای قلب در حالت طبیعی ضربان ساز نیستند و فقط گره پیش آهنگ یا سینوسی ضربان ساز است .
در صورتیکه به هر دلیلی موج هدایت الکتریکی از گره پیش آهنگ به سایر بافتهای گرهی نرسد آنها خود می توانند ضربان ساز باشند که مهمترین این اختلالات بلوک دهلیزی - بطنی است که ضربان ساز دهلیز گره پیش آهنگ و ضربان ساز بطنها گره دهلیزی بطنی است
قلب دارای سلولهای (بالقوه) پيس ميكر متعددی است که در گره سینوسی(گره پیشآهنگ)٬ گره دهلیزی-بطنی (AV node)٬ دسته هیس(Hiss bundle) و سلولهای پورکینژ قرار دارند. ضربانساز اصلی و طبیعی یا گره سینوسیدهلیزی دارای سریعترین ميزان دشارژ طبیعی(۷۰-۸۰ بار در دقیقه)است. این دشارژ در گره دهلیزی-بطنی حدود ۶۰ پالس در دقیقه(bpm) ودر دسته هيس حدود ۵۰ bpm و در سلولهای پورکینژ ۳۰ ضربه در دقيقه میباشد. در حالت پيدايش نقص در پیسمیکر طبیعی و سریعتر٬ پيس ميكر آهستهتر بعدی٬ كار ضربانسازی در قلب را بهعهده میگیرد.
در برخی بیماران قلبی مانند مبتلایان به کندی ضربان قلب شدید ( برادیکاردی )، نامنظمی ضربان قلب و بلوک قلبی گاه از ضربان ساز یا پیس میکر مصنوعی (به انگلیسی: artificial pacemaker) استفاده می کنیم . این ضربان ساز می تواند موقتا خارجی باشد ولی معمولاً با عمل جراحی در داخل بافت قلب کاشته می شود.
ویژگیهای پیس میکر بستگی به بیماری فرد دارد و مثلا می تواند دو الکترود داشته باشد که در داخل دهلیز و بطن کار گذاشته میشود و با انرژی باتری که نیمه عمر چند ساله دارد موجب ایجاد ضربانهای قلب شود . امروزه بسیاری از پیس میکرها را می توان بدون بیهوشی عمومی و قط با بی حسی موضعی و برشی در سمت چپ سینه جایگذاری کرد .

